شروع یائسگی در زنان و نشانه های آن

0

شروع یائسگی در زنان و نشانه های آن

شروع یائسگی در زنان و نشانه های آن 

معمولا از سنین 45 سالگی به بعد زنان باید چشم براه بروز علامت هاي یائسگی در خود باشند که معمولا با گرگرفتگی بدن آغاز خواهد شد. همانگونه که بلوغ به بازبینی هست، یائسگی نیز روندی به بازبینی دارد. خاتمه یافتن به بازبینی دوران باروری زنان باعث می شود که آنان به بازبینی به تغییرات فیزیولوژیک دوران یائسگی عادت کنند.

 

با بالا رفتن سن بانو ها رویدادها تازه اي در زندگی آن ها رخ میدهد که یکی از آن ها یائسگی هست . یائسگی یکی از دوره هاي طبیعی زندگی اغلب زنان هست که در آن قاعدگی برای همه ي وقت متوقف میشود . یائسگی در زنان معمولا در حدود سن 45 تا 55 سالگی آغاز می شود. در این زمان تخمدانها به میزان کمتری هورمونهای زنانه، به ویژه استروژن را ترشح کرده و سبب بروز علائم یائسگی می شوند. درابتدا عادت ماهیانه نامرتب شده و سپس به طور کامل قطع می شود.

 

یائسگی در زنان با یک تغییرات جسمی و روحی گوناگونی همراه هست. برخی از علائمی که با یائسگی به وجود می‌آیند مثل گرگرفتگی، ضربان قلب، تعریق، اضطراب و بی خوابی در ابتدای یائسگی شدت بیشتری داشته، ولی با گذشت زمان بهبود می‌یابد. بعد از یائسگی خطر ابتلا به مشکلاتی از قبیل پوکی استخوان، مریضی هاي قلبی وعروقی، بی اختیاری ادرار، کم شدن ترشحات زنانه و افسردگی افزایش مییابد.

 

با بالا رفتن سن در بانو ها، فصل تازه اي از زندگی شروع می شود که همراه با تغییرات زیادی هست. دوران پیش از یائسگی نیز دوره اي هست که با سن، تغییرات خلق و خو و بروز آکنه رابطه دارد. در واقع دوره پیش از یائسگی نیز علائمی دارد که در ادامه به آن ها اشاره می‌کنیم.

 

در سنین یائسگی چه تغییراتی در بدن زن رخ می دهد که منجر به بی نظمی در عادت ماهیانه می شود؟تا تخمک گذاری برقرار هست، قاعدگی هم منظم هست. در شروع یائسگی این نظم از بین می‌رود. قاعدگی به شکل نامنظم وجود دارد ولی خونریزی ناشی از تخمک گذاری نیست و به علت اختلالات هورمونی و کمبود میزان استروژن رخ می دهد

 

به عبارتی وقتی تخمک گذاری به طور فیزیولوژیک انجام نشود، یعنی مرحله دوم بعد از آزاد شدن تخمک که همان ترشح پروژسترون هست رخداد نیفتد، بافت آندومتر برای کاشته شدن جنین احتمالی یا ایجاد قاعدگی حاضر نمیشود و افزایش کلفتی این بافت به علت انجام نشدن تخمک گذاری باعث ریزش نامنظم قسمت هایي از آن و خونریزی می شود.

 

علائم پیش یائسگی از حدود 42 سالگی شروع می شود :
دوره پیش یائسگی جایگاه مهمی در زندگی بانو ها دارد و برخی بر این عقیده میباشند که حتی به اندازه خود یائسگی برای بانو ها ایجاد دغدغه و نگرانی می کند. یائسگی مریضی و یا دشوار خاصی ایجاد نمی‌کند و صرفا به معنای اتمام قاعدگی هست.

 

سن متوسط برای شروع یائسگی حدود 52 سالگی هست. دوره پیش یائسگی نیز به دگرگونی هورمونی مربوط می شود که در نهایت به یائسگی ختم خواهد شد. ممکن هست این دگرگونی یک دهه طول بکشد. اگر سن تان کمتر از 42 سال باشد ممکن هست با برخی علائم پیش یائسگی مواجه شده باشید.

 

گرچه پزشکان این سن رو زود تلقی کرده و به دنبال عوامل دیگری برای بروز برخی ناخوشی ها می‌گردند. اما اگر بالای 42 سال دارید ممکن هست علت اصلی ناخوشی هایتان مربوط به دوره پیش یائسگی باشد.

 

چشم هایتان خشک می شود
احتمالاً عجیب به نظر برسد، اما چشم ها نخستین نقاطی میباشند که تحت تاثیر تغییرات هورمونی قرار گرفته و اثرات آن را بروز می دهند. اضافه بر این که دور چشم ها چین و چروک ها عرض اندام می کنند، چشم ها دچار خشکی نیز می شوند. این مسئله نیز روی کیفیت بینایی تاثیر می گذارد. به طور کلی این تغییرات در چشم ها جزو علائم آغاز پیش یائسگی هست.

 

اضطراب اضطرابی و افسردگی
دکتر نیوسون میگوید که اضطراب اضطرابی و افسردگی، دو مورد از مهم ترین علائم یائسگی میباشند که منجر به دشواری های گوناگونی میشوند، اما اکثر زنان به این علائم توجهی ندارند. به‌گفته این متخصص، احساس افسردگی «در کنار عزت‌نفس پایین، اضطراب و حملات هراس یا پانیک» از علائم بسیار شایع یائسگی میباشند،

 

اما بدبختانه داروهای ضدافسردگی اشتباها برای برخی از این زنان تجویز می شوند. اضافه بر این، شمار زیادی از این زنان از رویدادها روزمره و عادی هراس دارند. اضطراب اضطرابی و افسردگی، علائم ناتوان‌کننده‌اي میباشند و حتی بر زندگی خانوادگی و اوضاع شغلی هم تاثیر منفی می گذراند.

 

تحریک‌پذیری عصبی
آیا فکر می کنید که یائسگی درنهایت شما را از شرّ سندرم پیش از قاعدگی «PMS» رها میکند؟! بدبختانه دکتر نیوسون میگوید که لزوما این‌طور نیست. بنابراین، نوسانات خلقی در دوران یائسگی اصلا غیرعادی نیست و میتواند اثرات قابل توجهی برای روابط زنان در زندگی مشترک داشته باشد.

 

خستگی این‌که خواب در دوران پیش از یائسگی و دوران یائسگی واقعا سخت میشود، اصلا رخداد عجیب و غیرمنتظره‌اي نیست. تعریق شبانه نیز یکی از همین رویدادها متعارف هست. با این‌حال، حتی زنانی که دو علامت شایع ذکرشده را تجربه نمیکنند،‌ در دوران یائسگی معمولا بیش از اندازه خسته می شوند

 

و زندگی خودشان را خسته‌کننده احساس میکنند. دکتر نیوسون می گوید که اگر زنان بدون چرت‌هاي ظهرگاهی و عصرگاهی قادر به گذران روز نباشند، احتمالا به کمک نیاز دارند. این متخصص می گوید: «شمار زیادی از زنان فکر میکنند که علت خستگی‌شان، فقط استرس‌هاي ناشی از شغل یا دشواری های فرزندان‌شان میباشند. خود من هم چنین تصوری داشته‌ام. با این‌حال، این زنان نمیدانند که مساله به یائسگی مرتبط هست، نه به مسائل پیرامونی دیگر».

 

خلق و خوی تان عوض می شود
تغییرات ناگهانی خلق و خوی نیز از علائم شایع تغییرات مهم زندگی بانو هاست، چون خلق و خوی ما رابطه زیادی با هورمونهای بدن مان دارد. بنابراین زمانی که خیلی زود از کوره در میروید و نسبت به مسائل پیرامون واکنش تند نشان می دهد، بهتر هست به جای این که خودتان را سرزنش کنید به دنبال علت اصلی آن باشید.

 

درد مفصلی
پایین آمدن سطح استروژن در بدن زنان، به شیوه‌هاي گوناگونی بر مفصل‌هاي آنان تاثیر منفی می گذارد و حتی می تواند حرکت‌هاي عادی را برای آنان سخت و دردناک کند. با این‌حال، شمار زیادی از زنان، این دشوار راکه از تخلیه هورمون‌هاي لازم نشات می گیرد، با آرتریت اشتباه می گیرند. دردهای مفصلی، تمایل زنان به ورزش کردن را هم کاهش می دهند و همین روند در درازمدت باعث تشدید این رنج ها میشود.

 

دچار بیخوابی می‌شوید
بیخوابی یکی از عوارض جانبی اصلی عدم تخمک گذاری هست. پروژسترون به آرامش بدن کمک می کند و کاهش آن می تواند شما را در معرض اضطراب قرار دهد. اگر دچار چنین مشکلاتی شده اید، بهتر هست با دکتر مشورت کنید.

 

تکرر ادرار
زنانی که در دوران پیش از یائسگی یا دوران یائسگی قرار دارند، ممکن هست مشکلاتی مثل تکرر ادرار یا ضعف مثانه را تجربه کنند. دکتر نیوسون می گوید که کاهش سطح استروژن در بدن این زنان، بر لگن و مثانه آنان نیز تاثیر منفی میگذارد و چنین مشکلاتی را به‌وجود می‌آورد.

 

به‌گفته این متخصص، «اغلب زنان این دشوار را به آگاهی دکتر نمیرسانند یا حتی با رفقا هم‌سن خودشان هم در بین نمی گذراند، چون خجالت‌زدگی مانع از بیان این رخداد میشود». با این‌حال، اگر تکرر ادرار واقعا شما را اذیت می دهد، بهتر هست که نزدک دکتر متخصص بروید و از او کمک بگیرید.

 

 

[ad_2]

پاسخ دهید