آخرین نفس‌های تاکسی پیکان در پایتخت

0

دیروز قائم‌مقام معاونت حمل‌و‌نقل و ترافیک شهر تهران گفته است ۴۶۴ تاکسی پیکان در شهر تهران باقی مانده‌اند که در حال طی کردن فرآیند نوسازی هستند. البته از ابتدای این هفته به صاحبان تاکسی‌های پیکان اخطار داده شد پروانه فعالیت این تاکسی‌ها لغو شده و دیگر اجازه تردد در سطح شهر را ندارند.

به گزارش پردیس سلامت ،حدود ۵۰۰ تاکسی از پیکان در تهران باقی مانده است. با خارج شدن این تعداد تاکسی پیکان‌های باقیمانده، این خودروی قدیمی و خاطره‌انگیز برای تهرانی‌ها به زودی به پایان راه خود می‌رسد و به طورکامل از بازار خارج می‌شود. بیشتر رانندگان تاکسی از روزهایی که با پیکان مسافرکشی کرده‌اند به خوشی یاد می‌کنند و از نشستن پشت فرمان آن راضی هستند.

به گزارش روزنامه «دنیای خودرو»، دیروز قائم‌مقام معاونت حمل‌و‌نقل و ترافیک شهر تهران گفته است ۴۶۴ تاکسی پیکان در شهر تهران باقی مانده‌اند که در حال طی کردن فرآیند نوسازی هستند. البته از ابتدای این هفته به صاحبان تاکسی‌های پیکان اخطار داده شد پروانه فعالیت این تاکسی‌ها لغو شده و دیگر اجازه تردد در سطح شهر را ندارند. با این اوصاف این تاکسی‌های قدیمی در تهران به‌زودی به نقطه پایان خود می‌رسند و تنها خاطره آن در ذهن مردم باقی می‌ماند.
داستان تولد پیکان در ایران به ۵۰ سال قبل بازمی‌گردد. سال ۱۳۴۶ خورشیدی بود که پیکان با همکاری شرکت ایران‌ناسیونال یا همان ایران‌خودروی فعلی و گروه صنعتی روتس (مالک کارخانه تالبوت) تولید و به بازار عرضه شد. این خودرو به‌عنوان اولین خودروی تولیدی ایران بسیار مورد توجه مردم قرار گرفت و به‌ دلیل همین پیشگامی به نماد خودروسازی ایران تبدیل شد و انواع دولوکس، وانت، کار، جوانان، تاکسی و اتوماتیک پیکان تا سال‌ها مورد توجه مردم بودند. وقتی در سال ۱۳۸۴ خبر رسید خط تولید این کارخانه متوقف شده است، بسیاری هم خوشحال شدند و هم به یاد خاطرات گذشته آه افسوس کشیدند. مصرف بالای سوخت یکی از ایرادهای اصلی این خودرو بود اما به‌دلیل آنکه لوازم یدکی آن به وفور پیدا می‌شد، تمایل زیادی به مصرف آن در ایران وجود داشت.

نوستالژی جوان‌های قدیمی
یکی از راننده‌های تاکسی از غرب تهران به مرکز، پیرمرد کهنه‌کاری است که به قول خودش سال‌ها با پیکان زندگی کرده است. او در واکنش به پایان عمر تاکسی پیکان آهی می‌کشد و به روزنامه «دنیای خودرو» می‌گوید: «من با پیکان عاشق شدم و در همین ماشین بود که همسرم را هنگام رساندن به بیمارستان از دست دادم. حس خوبی از نبودنش ندارم. پیکان عشق ماشین‌بازها و رویای نسل ما بود.» از او می‌پرسم پیکان قدیمی‌اش اکنون چه وضعیتی دارد؟ و پاسخ می‌دهد: «سال ۸۴ آن را فروخته، زیرا در همان سال همسرش در آن فوت کرده است.»
راننده دیگری که در داخل شهر مسافرکشی می‌کند و جلوی پای مسافرانی که در خیابان منتظر تاکسی ایستاده‌اند، ترمز می‌کند از یادآوری روزهایی که در خیابان‌های تهران مسافرکشی کرده است به خوشی یاد می‌کند و به روزنامه «دنیای خودرو» می‌گوید: «من ۲۳سال پشت فرمان پیکان نشسته‌ام و خاطرات خوبی با نام پیکان به ذهنم خطور می‌کند و از رانندگی با آن خیلی هم لذت بردم. جالب اینکه هزینه نگهداری آن برای من خیلی مقرون به صرفه بود و از تاکسی که الان دارم برای من کم هزینه‌تر بود.»
راننده خطی دیگری که بیشتر از ۲۵ سال است مسافرکشی می‌کند، از تاکسی پیکانی که در گذشته داشته راضی بوده و ماکت کوچکی از تاکسی پیکان نارنجی‌رنگ را بر روی تاکسی پژو گذاشته است. نگاهی به آن می‌کند و با لبخند می‌گوید: «آرزوی داشتن پیکان برای بیشتر جوان‌های دهه ۵۰ رویا بود و حس خوبی را که برای اولین بار پشت فرمان تاکسی پیکان نشستم، فراموش نمی‌کنم. این ماکت کوچک برای من یادآوری خاطرات گذشته است و در روز با نگاه کردن به آن انرژی می‌گیرم.»


[ad_2]

پاسخ دهید